Bölüm 114

Bölüm 114

“Ölüm döşeğinde misin, ihtiyar?”

Urich, ılık şarabı yudumlarken, yerde yatan Sven’e bakarak sordu. Bir askeri rahip Sven’e müdahale ediyordu.

“Senin alaycı sesini duyabildiğime göre, henüz ölecek değilim galiba. Hmm.”

Rahip, Sven’in omzuna saplanmış oku bir çift maşa ile çıkardı, Sven acıdan yüzünü buruşturdu.

“Şansımıza, biri beni tanıdı. Yarı yarıya şüpheliydim, biliyor musun?”

Urich, okla vurularak attan düşen Sven yüzünden teslim olmuştu. Yalnız olsaydı, kuşatmadan kaçabilirdi.

“Beni bırakmalıydın. Savaşta ölmek benim için güzel bir son olurdu.”

“Sen bundan memnun olabilirdin, ama hasta bir ihtiyarı terk etmek rüyalarıma girerdi.” dedi Urich omuz silkerek.

Rahip, Sven’in yarasına merhem sürdü, tedaviyi bitirdi ve kısa bir dua ettikten sonra çadırdan çıktı.