Bölüm 167

Bölüm 167

Yazın bile, Arten karakolundaki insanlar kürk mantolarını kolayca çıkaramazlardı.

Karakol yüksek bir rakımda inşa edilmişti ve Arten Boğazı’ndan esen soğuk rüzgarlar nedeniyle gün boyu soğuktu. Soğuk, askerlerin buraya orijinal adı yerine “Soğuk Rüzgar Boğazı” lakabını takmasına neden olmuştu.

Karakolun komutanı Dük Langster, kalın kurt kürküne sarılmış, şövalyelerini yönetiyordu.

Artık çift at arabasının geçebileceği genişliğe ulaşan köprüye baktı.

“Yailrud, Öncü Yolu.”

Köprü, ancak bir kişinin zar zor geçebileceği bir uçuruma yapışık olarak inşa edilmişti. İnşası yüzlerce işçinin hayatına mal olmuştu. Daha sonra, ölen işçilerin yerini doldurmak ve inşaatı bir şekilde devam ettirmek için köleler kullanılmıştı.

“Bu sefer de dönmediler mi? Bu dağlar gerçekten çok zorlu.”

Dük Langster dilini şaklattı. Bir tanesi kuzey keşif ekibinden olmak üzere birkaç keşifci göndermiş olmasına rağmen, hiçbiri haberle dönmemişti.

“Gerçekten bu dağlar yüzünden mü, yoksa…”