Bölüm 200

Ufukta kulakları sağır eden bir kükreme yankılandı.

Tayf Kralı henüz on kilometreden fazla uzakta olmasına rağmen, devasa gövdesinden yayılan bunaltıcı ısı hissedilebiliyordu. Titreyen ısı dalgaları, her ağır adımında daha da devleşen Vulcanus’un muazzam suretini çarpıtıyordu. Trenin tepesinde durup yaklaşan bu canavara bakanların ağızları kuruyordu.

Bir zamanların serin esintisi boğucu bir sıcak rüzgara dönüşmüştü ve gökyüzünü süsleyen bulutlar tamamen yok olmuştu. Sanki bir anda bir çölün kalbine bırakılmışlar gibiydi.

…Yürüyen bir doğal afet gibi.

Leonard, Ejderha Gözleri ile yaratığın gerçek formuna bakarken gayriihtiyari elini kılıcının kabzasına attı. Varlık devasaydı; boyu seksen metreyi aşıyordu. Koskoca Barikat Treni bile ancak beline geliyordu ki bu, korkutucu olduğu kadar absürt bir kıyaslamaydı.

Vulcanus’un erimiş gövdesi muazzam bir kütle yayıyordu ve kinetik enerjisiyle birleştiğinde, yıkım potansiyeli hesaplanamazdı.

“L-Leonard…”

Yeşil Ejderha Birliği’ne yeni katılmış bir şövalye olan Heather, daha önce saf yıkımı temsil eden böyle bir varlıkla hiç karşılaşmamıştı. Yarı Tanrı Kademesi’ndeki bir varlığın saçtığı öldürme arzusu ve boğucu kötü niyetle yüzleşen Heather, sesi titreyerek farkında olmadan Leonard’ın koluna yapıştı.

Tepkisi anlaşılabilirdi.