Bölüm 212

Güüüüüüm—!

Agneyastra, yere inerken sesi bile yok ederek yoluna çıkan her şeyi küle çevirdi. Çok geçmeden tüm orman, sanki üzerine kızıl boya saçılmış gibi kızıla büründü.

Kükreme bir patlamadan kaynaklanmıyordu. Aksine, hava, saldırının yarattığı vakum tarafından emiliyor ve bir hortuma neden oluyordu. Büyülü bir fenomen olan ateş sönmüyordu; aksine içeri dolan hava akımıyla, sanki alevleri harlayan bir körük gibi daha da şiddetleniyordu.

Yer, ağaçlar, Treantlar ve hatta Sprigganlar… Her şey alevler içindeydi. Gökyüzünden resmen alev fışkırıyor, her şeyi yutuyor ve Mobil Kale’nin ilerlemesi için yolu temizliyordu. Hayatta kalan birkaç Treant ışık hüzmeleriyle karşılık verdi ancak daha önce güvendikleri o ezici sayı üstünlüğü artık yoktu ve saldırıları boşa gidiyordu.

“Etkileyici. Barikat Treni’nden aşağı kalır yanı yok,” dedi Leonard, tepesinde süzülen gururlu hava filosuna hayranlıkla bakarak.

Yine de aklına kaçınılmaz bir soru takıldı. “Gök Ejderha Şövalyeleri gemide mi?”

“Hayır, Hava Gemileri otonom çalışabilir. Barikat Treni gibi, kontrol kimdeyse onun komutası altında hareket ederler,” diye yanıt geldi.

Jehoia tarafından yaratılan şaheserler arasında Barikat Treni zirvedeydi, Hava Gemisi ise ikinci sırada geliyordu.

Çoğu Celestial uçma yeteneğine sahip olduğundan, onlara karşı savaşmak için hava muharebesi dinamiklerini yeniden tanımlamak gerekmişti. Yer yüzeyinin aksine gökyüzünde siper alacak bir yer yoktu, bu da Celestialları yok etmek için en uygun seçeneğin savaş büyüsü olmasını sağlıyordu.