Bölüm 232

Her şey tam ertesi gün başladı.

Ejderha Başı’nın kapalı alanları ve tesisleri tahliye edildikten sonra Leonard, vakit kaybetmeden Altın Ejderha Şövalye Birliği’ni eğitmeye koyuldu.

Otuz altı şövalye koca bir şövalye birliği için çok sayılmasa da Leonard’ın her birine gerçek dövüş sanatlarını öğretmeyi planladığı düşünülürse bu sayı pek de az değildi. Bu durum, Kara Ejderha Birliği’ne yaptığı gibi sadece birkaç temel teknik öğretip geçebileceği bir mesele değildi.

Gerçek Tanrı seviyesinde bir varlıkla karşılaştıktan sonra Dragonianlara dönüşen Altın Ejderha şövalyeleri, ne kendilerine has özelliklerini dizginleyebiliyor ne de geleneksel eğitim yöntemleriyle ilerleme kaydedebiliyorlardı.

Üstünlük Kademesi’ni aşmalarını ve kusursuz bir kılıç ustalığı geliştirmelerini sağlayan Atalar’ın etkisi olsa bile, üst dantianları düzgün bir şekilde yerleşmemişti. Başarılar biriktirerek Zihin Dünyalarını genişletmeleri veya güçlendirmeleri imkansızdı.

Leonard bu meseleyi tam olarak kavradıktan sonradır ki Atalar’ın neden onlara dövüş sanatları öğretmesini istediğini anlamıştı. Durumlarının üstesinden ancak ani bir aydınlanma yoluyla gelebilirlerdi.

Daha kesin konuşmak gerekirse, bu içgüdüsel olarak başarabilecekleri bir şey değildi. Metafiziksel bir kavrayış gerektiriyordu. Cevapları kendi içlerinde değil, dışarıda aramalıydılar.

Merkezi Ovalar dövüş sanatlarının temeli ana hatlarıyla on ilkeye ayrılıyordu: Kaos Kökeni ve Yin-Yang; Üç Görünüm ve Dört Olgu; Beş Element ve Altı Uyum; Yedi Yıldız ve Sekiz Trigram; Dokuz Saray ve On Yön.

Bu ilkelerden birinde bile ustalaşmak, doğuştan gelen yeteneği ne olursa olsun bir uygulayıcının sınırlarını aşmasına ve bir sonraki aşamaya ulaşmasına olanak tanırdı. Pratik deneyim olmadan bile gerçekleşen patlayıcı büyüme vakalarının çoğu, bu hakikatlerin idrak edilmesi ve meditasyon yoluyla gerçekleşirdi ki bu da ani aydınlanmanın kanıtıydı.