Bölüm 261

Güüüüüm—!

Cerberus’un dişleri havayı yardı fakat Adam Kadmon bir an önce davranıp tekmeyi savurmadan evvel hamleden sıyrıldı.

Yüz tonluk canavar geriye savrulup bir kaya gibi yere çakıldı. Cerberus ilahi bir canavar olduğu için saldırı neredeyse hiç iz bırakmamıştı ancak toparlanmadan önce gözleri baş dönmesinden kısa bir an buğulandı.

Buna dövüş sanatları denemez. Bu bambaşka bir şey, diye düşündü Leonard dövüşlerini izlerken.

Adam Kadmon’un muazzam cüssesine rağmen, ışıktan yapılma devasa varlığın hareketleri son derece esnek ve çevikti. Her yumruğa ve tekmeye somut bir darbe ile bir gümleme eşlik ettiğine göre kesinlikle bir kütlesi vardı fakat eylemsizliği ve kütle merkezi, fizik kurallarını hiçe sayarcasına akıcı bir şekilde değişiyordu.

Leonard durumu kavrayarak kendi kendine mırıldandı: “…Mesele Adam Kadmon’un kütlesiz olması değil, yalnızca vurduğu anda maddeye dönüşmesi.”

Simon’ın gözleri şaşkınlıkla büyüdü, hayretini gizleme zahmetine bile girmedi. “Etkileyici! Bu büyü kusurlu ve tamamlanmamış olsa da hâlâ 10. Sınıf seviyesine yakın. Ve mekanizmasını çözebildiğini mi söylüyorsun? Ejderha Kalbi ile Ejder Gözü arasındaki sinerjik potansiyelin bu denli muazzam olduğunu bilmiyordum.”

“Ejder Gözü sayesinde değil. Arşidük, Komutan Demian ve hatta bir komutan kalibresindeki şövalyeler bile bunu fark edebilir.”

“Öyle mi? Hepinizin büyücülerden farklı bir bakış açısı olmalı.”