Bölüm 141

Hati, Leon’u yarı kurumuş çamaşır gibi salladıktan birkaç dakika sonra nihayet kendine geldi. Havada savrulan Leon, sonunda ayaklarını tekrar yere basmayı başardı. En azından bu saçma sahneyi kimse görmemiş olmasına sevindi.

“Ugh.” diye homurdandı, baş dönmesi yüzünden sendeleyerek. Eğitimli bir savaşçı olarak, denizde bir fırtınaya bile dayanacak kadar keskin bir denge duyusuna sahipti, ama Hati’nin sarsması bundan da kötüydü.

Zorlukla dengede duran Leon, hâlâ kırmızı gözlerle ona dik dik bakan Hati’ye baktı ve “Özür dilemeyeceğim. Anlıyorsun, değil mi?” dedi.

“Evet. Özür dilemesi gereken benim.”

Leon uzun bir nefes verdi ve başını derin bir şekilde eğdi. Lanet olası kılıç… Bu sefer ona ne tür bir felaket getirmişti? Sıkıca kapalı dudaklarının arkasında dişlerini gıcırdatıyordu.

—Neden sızlanıyorsun? Bir kurt kızın öyle yuvarlanmasını görmek her gün görülen bir manzara değil! Hahaha !

Seni fırına atamayabilirim, ama en azından bir bok yığınına dönüşmeni sağlayacağım.

—Sorun değil. Ben onu arındırırım. Temizlikçi olmak istediğini bilmiyordum, hehe .

Seni metal çöp yığını!