Bölüm 275: Hong Chenglue’nun Çıkarımları

Yaşlı kadının evi bir çöp yığınını andırsa da hafızası korkutucu derecede keskindi. Hangi ıvır zıvırın hangi duldaya ya da köşeye tıkıldığını milimi milimine biliyordu.

Siyah beyaz kavanozları gün yüzüne çıkarması uzun sürmedi. Toplam sekiz taneydiler.

He Lingchuan her birini dikkatle açıp içindekileri kontrol etti. Tatmin olunca rahatlamış bir gülümsemeyle, “Mükemmel. Nemlenmemiş,” dedi. Ardından hepsini Depolama Yüzüğü’ne kaldırdı.

Böyle anlarda, mekânsal depolamanın avantajları gerçekten de parıldıyordu.

Shan Youjun bir gümüş külçe çıkarıp yaşlı adama uzattı. “Gidelim.”

* * *

Bailu Kasabası’nın kuzeybatısında terk edilmiş bir maden yatıyordu.

Zaten baştan beri verimsiz, küçük ölçekli bir maden damarıydı; yalnızca on yılı biraz aşkın bir süre aktif olarak kazılmıştı. Maden ocağının içi çoktan sularla dolmuş, derinliklerinde balıkların oynaştığı yeşil, ışıltılı bir gölete dönüşmüştü. Madencilerin bir zamanlar yaşadığı barakalar ise kendilerine yeni sakinler bulmuştu.

Çevredeki ormanlık alanda koskoca bir savaş atı sürüsü otluyor, nöbetçiler ise çukurun etrafında gözcülük yapıyordu. Harabe barakaların içinde ordu hekimleri Baili Qing’in hayatını kurtarmakla meşguldü.