Bölüm 94: Geçici Askerlik

[Çevirmen: Bilgiç]

________________________________________

Adam sözünü bitirmeden, bir ışık parlaması gözlerini yarım saniye boyunca kör etti. Süvari subayının mızrak ucu artık boğazındaydı.

Şaşkınlıkla iki adım geriye sendeledi, ama mızrağın soğuk ışığı parladı ve her hareketini gölgeledi.

Mızrağın ucu hala boynundan yaklaşık on santimetre uzaktaydı, ancak mızrağın yaydığı ölümcül aura sanki onun cildini yalıyor gibiydi. Bu ölümcül niyetin saf gücü, Genç Efendi Sun’ın nefes almasını bile zorlaştırıyordu.

“Bir kelime daha edersen, kafanı vücudundan ayırıp Komutan Sun’a gönderirim.”

Genç Efendi Sun’un yüzü soldu ve geri kalan itirazları göğsünde öldü.

O bile korkmuşken, Sun Ailesi’nin diğer hizmetkarları ve muhafızları müdahale etmeye cesaret edemediler. Olay yerindeki tempo hızlandı. İki atlı takımlar, üç veya beş atlı takımlara dönüştü ve on sandık askeri malzeme taşıyan arabalar kısa sürede çamurlu bataklıktan çıkmayı başardılar.

Sun Malikanesi’nin geri kalan yükü, insan gücüyle kenara itildi, yokuş aşağı sürüklendi veya doğrudan nehre atıldı.