Bölüm 644: Ağacın Altındaki Sakinlik

“Şuna bak, tahta gibi dümdüz olmuş.”

Brakka, yerdeki yarığa bakarken bir kez daha ıslık çaldı. Roland’ın Yerçekimi Büyüsü ile bir kez daha pestili çıkarılmış bir başka Semender kümesiydi bu. Bu seferki tek fark, yarığın lavla dolmaması ve geride ezilip kalmış kalıntılarla dolu bir yara izi bırakmasıydı.

“Böyle devam edersen bana yapacak hiçbir şey kalmayacak, tatlım.”

Kahkaha atarak Roland’ın sırtına vurdu. Roland bir milimetre bile kıpırdamadı; diğer maceracılar ise ona karışık ifadelerle bakmaya başladı. Kimi etkilenmişti, kimi kıskanıyordu, birkaçının hislerini okumaksa daha zordu. Liderleri ise canavar dalgalarını her temizleyişinde onu övüyor, yüzünden gülücükler saçıyordu.

“Harika. Siegfried yanımızdayken Üçüncü Halka’ya iki günde bile varabiliriz.”

Roland kılıcı sırtına geri yerleştirdi; kılıç mıknatıs gibi yerine oturdu. Zırhı bir cübbenin altında gizli kalmaya devam ediyor, rün yazıtlarının çoğunu saklıyordu. Yine de oradaki bir kişi, Roland’ın az önce yaptığı şeye bariz bir biçimde odaklanmıştı.

“O büyü…”

Gnom büyücü, gözlerinin üzerindeki mercekleri düzeltirken mırıldandı.

“Sözleri telaffuz etmedin. Ve mana sıkıştırması… o rünler standart akademi büyüsü değil. Yeni bir şey, geleneksel olmayan bir şey.”