Bölüm 105

Çevirmen: Kül

Bölüm 105

“Görmen gereken biri.” diye mırıldandı Assad.

Ani bir hareketle koltuktan kalktı ve alçak masanın üzerindeki bardağa uzandı. Bardağın boş olduğu belliydi, ama eli bardağa değdiği anda su yükselmeye başladı. Bir yudumda içti ve sonra gözlerime baktı. “Kim o?”

“Kayan.” diye cevap verdim, sanki onu uzaklaştırmak istercesine, neredeyse savunmacı bir tavırla. Yüzündeki ifadeyi dikkatle izledim.

Assad kaşlarını çatarak, baş ağrısını hafifletmek istercesine şakaklarına bastırdı. Nefesinde alkol kokusu olmamasına rağmen, bütün gece içki içmiş biri gibi görünüyordu.

“Kayan, koleksiyoncu mu? Neden o piç?”

Ailesinde bile çok az kişi Kayan’dan “o piç” diye bahsederdi, ama Assad’ın ağzından çıkınca hiç de yersiz gelmedi.

“Gerekli olabilir.” dedim, konuyu saptırarak.

“Gerekli mi?” diye tekrarladı.