Bölüm 130

Çevirmen: Kül

Bölüm 130

Yemek odasına girdiğimde hemen tanıdık bir yüz gördüm.

Kızıl kahverengi saçları, kendine özgü tek gözlüğü ve üzerinde tek bir toz zerresi bile olmayan tertemiz kıyafeti… Bu Arjan’dı.

“Usta Luan.” diye selamladı beni.

Artık bana Usta Luan diyordu. Yüzündeki ifade değişmemiş olsa da, ten rengi biraz parlamıştı; bu, ruh halinin bir göstergesiydi.

“Geri dönüşüm geciktiği için özür dilerim. Devir teslim işlemi beklediğimden uzun sürdü.” dedi.

“Önemli değil. Uzun zamandır görüşememiştik, seni görmek güzel.”

Arjan, sınırda kaldığım malikanede baş uşak olarak görev yapmıştı. Küçük bir ev değildi ve onun titiz yapısı sayesinde, devir teslimin eksiksiz bir şekilde gerçekleştirildiğinden emindim. Onun çalışkanlığı her zaman içimi rahatlatırdı.

“Annem nasıl?”