Bölüm 144

Çevirmen: Kül

Bölüm 144

Yurduma girdim. Cartel Akademisi’nde toplam yedi yurt binası vardı. Kulağa sıkıcı gelse de, her bina kırmızıdan mora kadar gökkuşağının yedi renginden biriyle boyanmıştı.

Özel öğrenci olarak kabul edildiğimde Alderson’ın yaptığı açıklamayı hatırladığımda, mor binanın en prestijli bina olduğunu anladım. O seviyeye ulaşabileceğimi hayal bile edemezdim, ama hiyerarşi açıktı: Yurtlar mor renkten kırmızıya doğru azalan bir sırayla sıralanmıştı. Özel öğrenciler mor binada kalıyordu, ama bu ani bir değişim olduğu için ben sarı yurda yerleştirilmiştim.

Oda iki kişilik tasarlanmıştı. Çok geniş sayılmazdı, ama eğitim kampındaki odama kıyasla neredeyse lüks gibi geliyordu. Yatağın üzerinde düzgünce katlanmış bir üniforma duruyordu. Tasarımı utanç verici olmayacak kadar sadeydi ve rengi benim sevdiğimden daha parlaktı, ama bu bir sorun değildi.

Yıkanmak ve yeni kıyafetleri giymek için bitişikteki banyoya gittim. Soğuk su başımın üzerine dökülürken, aklım sayısız düşünceyle doldu. Kayan’ın tavırları gözle görülür şekilde yumuşamıştı. Demir Kanlı Lord’un koleksiyonundan biriyle şakalaşabileceğim bir noktaya geleceğimi hiç hayal etmemiştim.

Çoğu insan çalışırken sahte gülümsemeler takınıp gerçek duygularını bastırıyor muydu? Emekli olduktan sonra tanıştığım adamın gerçek Kayan olduğunu hissettim.

Banyodan çıktığımda, bir yorgunluk dalgası beni sardı.

Bir dakika. Bu tuhaf değil mi? Beyaz Alev durumuna girmiştim… Vücudum Mücevher Dağları’ndaki gibi çökmemişti, ama yine de yorgunluk beni sardı.

Kayan gelene kadar biraz zaman var. Biraz gözlerimi kapatayım mı? Yatağa uzandım. Yumuşak yatak beni tamamen yuttu ve bilincim sessizce karanlığa kaydı.