Çevirmen: Kül

Bölüm 163

Sonuç tek bir vuruşa bağlıydı.

Gözlerimi uğursuz mor aleve diktim. Onu çağırdığım anda, zihnim kılıç kullanma ve hareketlerden başka her şeyden arınmıştı. Yine de, Yin-Yang Dao’ya baktığımda, He Lou Kardeş’in anıları zihnimi doldurdu.

He Lou Kardeş, hem mızrak hem de kılıç tekniklerinde mükemmeldi. Aslında, yumruk ve avuç içi becerisi bile benimkini çok aşıyordu. Ruh Dağı’nda sık sık onunla dövüşürdüm. Ustamla antrenman yaptığım zamanların aksine, o dövüşler sırasında hiç ciddi bir yaralanma yaşamadım. Her şeyden öte, o nazikti — sert dersleri ihmal sınırında olan ustamın aksine.

Eğitimimiz sırasında, Kıdemli Kardeş He Lou bana sayısız başlangıç duruşu göstermişti: bazıları ezici güce, bazıları savunmaya, bazıları ise hızlı vuruşa odaklanmıştı.

“Şu anda ihtiyacım olan şey en hızlı vuruş.” diye mırıldandım.

Yin-Yang Dao’yu saran mor alevler, yıkıcı gücümün eksik olmadığını gösteriyordu. Daha önce hiç kullanmamıştım, ama bundan emindim.

Nefesimi düzenledim ve dengeli bir duruş aldım. Kın ya da kemer olmadan, Yin-Yang Dao’yu belime soktum. Sonra, üst vücudumu hafifçe eğdim ve sağ bileğimi dao’nun sapına hafifçe doladım. Mor alevler soldu ve yerini kılıcın ürkütücü, soğuk kenarına bıraktı.

Alevleri söndürmemiştim; onları dao’nun içinde yoğunlaştırmıştım.