Çevirmen: Kül

Bölüm 70

Yemeğimizi yedikten sonra, açıklığa geri döndüğümüzde birçok kahraman öğrencinin çoktan toplanmış olduğunu gördük. Görünüşe göre en son gelenler bizdik.

Skull ortada göze çarpan bir şekilde duruyordu ve birkaç tanıdık yüz – son birkaç gün içinde arkadaş olduğumuz kişiler – oradaydı, ancak biz yaklaşınca bakışlarını kaçırdılar.

Havada garip bir gerginlik vardı ve Evan acı bir gülümseme zorladı. Birlikte geçirdiğimiz zaman kısa olmasına rağmen, onları arkadaş olarak görmeye başlamış gibiydi.

Bana gelince, garip bir mesafe hissettim. Olayların gidişatından pişmanlık duymadığımdan değildi. Sonuçta, iyi anlaşmıştık. Belki de doğam gereği soğuk kalpliydim.

Platformdaki eğitmen boğazını temizledi. O, dövüş sanatları ustası Juan’dı ve yalnız değildi. Arkasında tüm büyük ustalar duruyordu.

Juan, kahraman öğrencilerin topluluğunu süzdü ve “Kahraman Öğrenci Charon, herkes burada mı?” diye sordu.

“Evet, doğru.”

Düşündüm de, bu ne zaman başlamıştı?