Bölüm 256: Yan Hikaye #1 – Devam Eden Şey (3)

Dante, başından beri “devamlılığın” iki unsurdan etkilendiğini düşünüyordu.

Biri zamandı. Çok eskilerden beri ne kadar uzun süre devam ettiği… ne kadar uzun süredir arzulandığı… devamlılığın gücüne güç katıyordu.

‘Oyunun içindeki bu dünya, en başından beri yıkım ile kurtuluş arasında bir mücadeledir.’

İkincisi ise yoğunluktu. Gücün bunu ne kadar yoğun bir şekilde dilediği… kaç kişinin kalbinde yankı bulduğu… bu da devamlılığın gücünü artırıyordu.

‘Kısacık bir an için bile olsa, tüm dünya bunu yürekten dilerse, bir şeyler devam eder.’

Düşünceleri bu noktaya vardığında Dante, bunun sadece oyunun içinde geçerli bir şey olduğuna inanıyordu. Tıpkı bir iblisten başka bir şey olmayan ama bir İblis Kralı olmaya çalışan Setian’ın iradesi ya da bir takımyıldızdan fazlası olmayan ama bir Kahraman yolunu arzulayan Abraxas’ın iradesinin kendisine devrolması gibi.

Ama hepsi bu değildi.

Bir yer, Son Okyanus.

Güm-güm-güm-güüüm!!!