Bölüm 262

Persephone.

Eski benliğinin yalnızca bir kalıntısı olmasına rağmen, onun adının anılması Hades’i şaşkınlık içinde sessizliğe gömdü. Bu, anılarının kırıntılarını uyandırmaya yetmişti. Tahtına geri oturdu, gözlerini sımsıkı yumdu ve dudakları titredi.

Leonard bu ismi daha önce duymuştu.

Yeraltı Dünyası’nın kraliçesi ve tahıl ile tarım tanrıçası, yüce toprak ana Demeter’in kızı Persephone.

Olimpos efsanelerini çalışan herkes bu hikâyeyi bilirdi. Hades, Persephone’yi gördüğü andan itibaren arzudan deliye dönmüş ve onu kaçırarak Yeraltı Dünyası’na indirip kraliçesi yapmıştı.

Göklerin tanrısı Zeus bile bu adaletsizliğe göz yummuş, bu yüzden Demeter öfkesini tüm ölümlü dünyaya yönelterek onlarca yıl süren bereketsiz hasatlara yol açmıştı.

O devirlerde insan olmak gerçekten çok zor olmalıydı, diye düşündü Leonard içinden. Bu kadar uzun süren bir kıtlık birden fazla ulusun yükselip çökmesine neden olabilirdi. Zaten av ve hasat mevsimleri yalnızca birkaç ay sürüyordu; lakin onlarca yıl süren ürün kıtlığı tüm tabiat için yıkıcı olmuş olmalıydı.

Nihayetinde Demeter, diğer tanrıların arabuluculuğu sayesinde kızına kavuşabilmişti ancak Hades çoktan ona Yeraltı Dünyası’nın meyvesini yedirmiş ve onu krallığının bir parçası kılmıştı. Böylece Persephone’nin yılın yarısını yeryüzünde, diğer yarısını ise Yeraltı Dünyası’nda geçirmesine karar verilmişti.

Demian, “O dönemin üzerinden binlerce yıl geçti ama pek çok hikâye bugüne kadar ulaştı,” diye açıkladı. “Çoğu anlatı başlangıçtaki koşulları olumsuz resmetse de hiç kimse Yeraltı Dünyası’nın hükümdarlarının kötü bir ilişkisi olduğunu düşünmüyor. Hatta bazıları Persephone’nin öyle büyük bir güce sahip olduğunu söyler ki ona Yeraltı Dünyası’nın Hera’sı derlerdi.”