Bölüm 177

Çevirmen: Kül

Bölüm 177

Neden şimdi, birdenbire? İlk düşüncem buydu.

Hiç pişmanlık duymuyordum ve zamanı geri almak da istemiyordum. Öyleyse neden kutsama devreye girmişti?

Bunu tetikleyen, zihinsel durumumun ötesinde başka koşullar mı vardı?

Odaklanabildiğim tek şey, ölümümdü. Elbette kulağa saçma geliyordu.

Farkında bile olmadan mı ölmüştüm? Bu mümkün müydü ki? Bu sadece inatçı bir gururun sözü değildi. Dikkatsiz ya da hazırlıksız yakalanmamıştım. Düşman topraklarının derinliklerindeydim, tamamen uyanık, sinirlerim tel gibi gergindi.

Ve sonra birdenbire yere yığıldım, öldüm mü? Bu hiç mantıklı değildi.

Peki burası neydi? Yaşamla ölüm arasındaki sınır mı?

Bir çan sesi beni o ana geri döndürdü.