Çevirmen: Kül

Bölüm 54

Beşinci kata çıkan merdivenleri tırmandığım anda manzara dramatik bir şekilde değişti. Son basamağı çıktığımda, malikanenin içi kayboldu ve yerine dik bir uçurumun kenarı belirdi. Manzara nefes kesiciydi, canlılığıyla neredeyse gerçeküstüydü.

“Ne garip.” diye mırıldandım.

Bu bir illüzyon muydu? Bir illüzyon olamayacak kadar gerçekçiydi.

Loş gökyüzü sonsuz bir şekilde uzanıyordu ve ilk başta kuş sandığım şeylerin aslında yarasalar olduğu ortaya çıktı, uğursuz bir şekilde daireler çiziyorlardı. Atmosferin karanlık ve uğursuz olduğu inkar edilemezdi.

“Sanırım beşinci kata ilk kez çıkıyorsun.” dedi Hector, ses tonunda küçümseme vardı. “Buradaki manzara her seferinde değişir. Geçen sefer, gün batımında bir plajdı.”

“Bu bir illüzyon büyüsü mü?” diye sordum.

“Kim bilir?” diye cevapladı küçümseyerek.

Alan çok genişti, ama hedefimizi bulmak şaşırtıcı derecede kolaydı. Uçurumun kenarına nedeni anlaşılmaz bir şekilde bir masa ve sandalyeler yerleştirilmişti.